بازسازی فلسفی روش در علوم انسانی: مقدمهای بر امکان پارادایم توحیدی
/ استادیار گروه حقوق، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، واحد کرمانشاه، دانشگاه آزاد اسلامی، ایران. / husseini1390@iau.ac.irArticle data in English (انگلیسی)
- Al-Attas, S. M. N (1993). Islam and secularism. International Institute of Islamic Thought and Civilization (ISTAC).
- Bhaskar, R (1975). A realist theory of science. Leeds Books.
- Chitick, W. C (1989). The Sufi path of knowledge: Ibn al-Arabi's metaphysics of imagination. SUNY Press.
- Feyerabend, P (1975). Against method: Outline of an anarchistic theory of knowledge. New Left Books.
- Kuhn, T. S (1962). The structure of scientific revolutions. University of Chicago Press.
- Lakatos, I (1970). Falsification and the methodology of scientific research programmes. In I. Lakatos & A. Musgrave (Eds.). Criticism and the growth of knowledge (p. 91-196). Cambridge University Press.
- Laudan, L (1977). Progress and its problems: Towards a theory of scientific growth. University of California Press.
- Legenhausen, M (2003). The Islamization of the sciences. In R. Boase (Ed.). Islam and global dialogue: Religious pluralism and the pursuit of peace (p. 63-89). Ashgate.
- MacIntyre, A (2007). After virtue: A study in moral theory. University of Notre Dame Press.
- Nasr, S. H (1993). The need for a sacred science. SUNY Press.
- Popper, K. R. (1989). The logic of scientific discovery. Routledge.
- Sardar, Z (1989). Explorations in Islamic science. Mansell Publishing.
- Taylor, C (1989). Sources of the self: The making of the modern identity. Harvard University Press.
- ابنسینا، حسین بن عبدالله (۱۴۰۴ق). الشفاء (الالهیات). تحقیق الاب قنواتی و سعید زاید. قم: کتابخانۀ آیتالله مرعشی نجفی.
- باقری نوعپرست، خسرو (۱۳۹۰). الگوی اسلامی تغییر رفتار با تأکید بر علوم تربیتی و روانشناسی. تهران: علمی و فرهنگی.
- پارسایی، محمدرضا (۱۳۹۴). بررسی و نقد مبانی فلسفی طبیعتگرایی در علوم انسانی. معرفت فلسفی، 4(12)، ۷۹-۱۰۲.
- پازوکی، شهرام (1398). حکمت و عرفان اسلامی و مسئلة پیشرفت تمدن و فرهنگ. فلسفه، 1 (51)، 101ـ125.
- پوپر، کارل (۱۳۸۹). منطق اکتشاف علمی. ترجمۀ احمد آرام و سیدحسین کمالی. تهران: علمی و فرهنگی.
- پیروزمند، علیرضا (۱۳۹۲). فقه و حکمرانی (مبانی و پیشفرضهای اسلامی مدیریت و برنامهریزی توسعه). تهران: دانشگاه امام صادق(ع).
- تیلور، چارلز (۱۳۸۹). منابع خود: تکوین هویت مدرن. ترجمۀ علیاصغر سیداخلاقی. تهران: ققنوس.
- جوادی آملی، عبدالله (۱۳۸۶). معرفتشناسی در قرآن. چ چهارم. قم: اسراء.
- حائری یزدی، مهدی (۱۳۸۴). کاوشهای عقل نظری. تهران: مؤسسۀ پژوهشی حکمت و فلسفه ایران.
- حسینی، سیدابوالقاسم (۱۳۹۵). مبانی انسانشناسی اسلامی. قم: مؤسسۀ آموزشی و پژوهشی امام خمینی(ره).
- خسروپناه، عبدالحسین (۱۳۹۱). فلسفه فلسفه اسلامی. تهران: حکمت اسلامی.
- داوری اردکانی، رضا (۱۳۹۵). علم و بحران آن در دنیای کنونی. نامه فرهنگ و سیاست، 1 (1)، ۴۱-۵۵.
- صدر، سیدمحمدباقر (۱۴۲۴ق). فلسفتنا. بیروت: دارالتعارف للمطبوعات.
- صدرالمتألهین (۱۳۸۳). الحکمة المتعالیة فی الاسفار العقلیة الاربعة. تصحیح و تحقیق مقصود محمدی. قم: بنیاد حکمت اسلامی صدرا.
- طباطبائی، سیدمحمدحسین (۱۳۷۴). اصول فلسفه و روش رئالیسم. شرح مرتضی مطهری. تهران: صدرا.
- گلشنی، مهدی (۱۳۹۱). از علم سکولار تا علم دینی. چ سوم. تهران: پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی.
- لاودن، لری (۱۳۷۸). پیشرفت و مسائل آن: به سوی نظریهای در باب رشد علمی. ترجمۀ علی حقی. تهران: سمت.
- لگنهاوزن، محمد (۱۳۸۵). اسلامیسازی علوم یا تأسیس علوم اسلامی؟. ترجمۀ حمیدرضا آیتاللهی. پژوهش و حوزه، 48 (12)، ۱۱۳-۱۳۴.
- مطهری، مرتضی (۱۳۹۰). فطرت. تهران: صدرا.
- نصر، سیدحسین (۱۳۹۴). نیاز به علم مقدس. ترجمۀ سیدحسن حسینی. تهران: حکمت.
- وبر، ماکس (۱۳۹۰). روششناسی علوم اجتماعی. ترجمۀ حسن چاوشیان. تهران: نشر مرکز.
- هابرماس، یورگن (۱۳۹۳). شناخت و علایق بشری. ترجمۀ محمدجواد صافیان و دیگران. تهران: نگاه معاصر.
- همپل، کارل گوستاو (۱۳۸۶). فلسفۀ علم طبیعی. ترجمۀ حسین معصومی همدانی. تهران: علمی و فرهنگی.















