مقابله توماس ريد با شكاكيت بر اساس فهم عرفى

ضميمهاندازه
8.PDF1.33 مگابايت

فصل‏نامه‏اى علمى ـ پژوهشى در زمينه علوم فلسفى تابستان 1396

حسينعلى نصراللهى / دانشجوى دكترى فلسفه دين دانشگاه تهران          h.a.nasrollahi@alumni.ut.ac.ir

عباس يزدانى / دانشيار گروه فلسفه دين دانشگاه تهران        a.yazdani@ut.ac.ir

دريافت: 29/9/95               پذيرش: 11/2/96

 

چكيده

پس از آنكه فيلسوفانى مانند لاك، باركلى و هيوم نقايص ساختمان معرفتى دكارتى را كشف كردند و لوازم شكاكانه نهفته در آن را آشكار ساختند، نااميدى از دستيابى به معرفت، فضاى فلسفى قرن هجدهم را آكنده بود. نخستين كسى كه به صورت نظام مند به مقابله با شكاكيت مدرن برخاست، توماس ريد بود. او با تكيه بر اصول اوليه فهم عرفى به چالش در نظريه پندارها كه شكاكان آن را مسلم فرض كرده بودند پرداخت و آن را منافر با فهم عرفى معرفى كرد. در اين نوشتار مى كوشيم با استفاده از كتب ريد و مكتوباتى كه درباره انديشه هاى وى نوشته شده است، اشكالات ريد عليه نظريه پندارها و نظريه جايگزين او در باب ادراك را شرح دهيم. همچنين استدلال هاى او در برابر زياده خواهى هاى شكاكان را كه عبارت اند از استدلال بر اساس عجز، لزوم احتياط و سابقه، و برهان مانعه الخلو او در باب ناچارى از اعتماد بر قواى باورساز طرح و تبيين خواهيم كرد. در پايان به روش شناسى دليل از ديدگاه ريد مى پردازيم و در بخش نتيجه خواهيم گفت ما چاره اى جز اعتماد بر قواى باورساز نداريم.

 

كليدواژه ها: فهم عرفى، توماس ريد، شكاكيت، نظريه پندارها.