Existence is one of the most basic concepts in the philosophy of Hegel as it is a starting point in his logic. This article inquires about this important concept in the thought system of Hegel.
The authors discuss Hegel’s idea about the unity of existence and consciousness, its abstract nature because of the rules governing Hegel’s triads, and Hegel’s arguments for existence being a primary concept. They will look into his justifications for building other concepts on this basis, as well as his divisions for existence. The way Hegel differentiates between existence and being is another issue to be discussed in this article. The authors also criticize Hegel’s ideas in these regards.
هستى یکى از زیربنایىترین مفاهیم فلسفه هگل است که نقطه شروع منطق او نیز شمرده مىشود. در این مجال، به بررسى مقوله هستى در منظومه فکرى هگل مىپردازیم. یگانگى هستى با شناسایى و اینکه هستى در نظر هگل داراى تجرّد است و این تجرّد ناشى از قواعدى است که او براى سهپایههاى خود وضع مىکند، از جمله مباحث ماست. از دیگر نقاط مهمّ بررسى هستى، یافتن دلایل هگل در نخستین بودن این مقوله است؛ و اینکه او با چه توجیهى دیگر مقولات متکثّر خود را بر این پایه مىنهد؟ هگل همچنین براى هستى تقسیماتى قائل شده که ذکر آن آمده است. نکته قابل توجه دیگر تفاوتى است که او میان «وجود» و «هستى» مىنهد، این دو را با ظرافت از هم جدا مىکند و هریک را در جایگاه خاصّ خود قرار مىدهد. در کنار این مباحث، سنجش نظریات هگل به محک نقد، از دیگر محورهاى اصلى ماست که کوشیدهایم به نحو منصفانه آن را بررسیم.