تبيين وجودشناختى فطريات از طريق مبانى حكمت متعاليه

ضمیمهاندازه
3_OP.PDF581.55 کیلو بایت

فصل نامه اى علمى ـ پژوهشى در زمينه علوم فلسفى زمستان 1394

محسن ايزدى / استاديار دانشگاه قم                    mohseneizadi@yahoo.com

دريافت: 12/12/93               پذيرش: 7/7/94

 

چكيده

فطرياتِ انسان، از جهات پرشمارى درخور بررسى هستند. اين مقاله به تبيين وجودشناختى حقايق فطرى موجود در انسان مى پردازد. امور فطرى عبارت اند از استعدادهاى انسان كه به تدريج در قلمرو عقل نظرى و عقل عملى تجلى مى يابند. امور فطرى در اين صورت مشمول قاعده فلسفى «كل حادث مسبوق بقوة و مادة تحملها» خواهند بود كه مبيّن نياز آنها به محل (موضوع) مادى است. نياز امرى مجرد (مانند ادراك عقلى) به موضوعى مادى، با اصول فلسفى رايج در فلسفه هاى پيش از صدرالمتألهين تبيين پذير نيست؛ اما با استفاده از اصول فلسفى حكمت متعاليه مى توان اثبات كرد كه امور فطرى، استعدادهاى موجود در نفس انسان هستند كه به تدريج از طريق حركت جوهرى اشتدادى فعليت مى يابند. بر اساس اصول فلسفى صدرالمتألهين، فطريات نحوه وجود انسان هستند و نه صفاتى عارض بر وجود او.

 

كليدواژه ها: وجودشناختى، فطريات، حكمت متعاليه، امكان استعدادى، حركت جوهرى.

 


 

سال انتشار: 
13
شماره مجله: 
50
شماره صفحه: 
57