معرفت شناسى «الزام اخلاقى» در ديدگاه علامه طباطبائى

ضمیمهاندازه
1_OP.PDF620.42 کیلو بایت

فصل نامه اى علمى ـ پژوهشى در زمينه علوم فلسفى زمستان 1394

حسين احمدى / استاديار گروه فلسفه مؤسسه آموزشى و پژوهشى امام خمينى قدس سره                       hosseina5@yahoo.com

دريافت: 19/6/93               پذيرش: 13/4/94

چكيده

يكى از مباحث مهم معرفت شناسى اخلاقى، معرفت شناسى «الزام اخلاقى» است كه در آن به مباحثى مانند امكان شناختِ «الزام اخلاقى»، اِخبارى انگارى و انشايى انگارى جمله هاى حاوى «الزام اخلاقى»، اطلاق و نسبيت اين جمله ها و راه شناخت آنها پرداخته مى شود. علامه طباطبائى، از فيلسوفان مطرح مسلمان، درباره مباحث معرفت شناسى «الزام اخلاقى»، عبارت هاى صريحى ندارد. به همين دليل مفسران ايشان، اختلاف هاى فراوان دارند؛ ولى بيشتر مفسران در مسئله مورد بحث، ايشان را انشايى انگار و ناشناخت گرا دانسته اند و برخى ايشان را نسبى گرا معرفى كرده اند. اين تحقيق بر آن است تا با روش تحليلى ـ فلسفى به تعريفِ اِخبارى انگارى و انشايى انگارى در معرفت شناسى اخلاقى بپردازد و اِخبارى انگارى علامه را در جمله هاى حاوى «الزام اخلاقى» اثبات كند. همچنين اين مقاله با تعريفِ شناخت گرايى و ناشناخت گرايى در معرفت شناسى اخلاقى، نظريه علامه را در جمله هاى «الزام اخلاقى»، شناخت گرايى و مطلق انگارى قلمداد مى كند. توجه به سه راهِ شناختِ جمله هاى اخلاقى در نظريه علامه، يكى از ادله شناخت گرا بودن ايشان است.

 

كليدواژه ها: معرفت شناسى اخلاقى، الزام اخلاقى، اخبارى انگارى، انشايى انگارى، شناخت گرايى، ناشناخت گرايى، راه شناخت.


 

سال انتشار: 
13
شماره مجله: 
50
شماره صفحه: 
7