مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی(ره) معرفت فلسفی 1735-4545 23 4 2026 09 06 بررسی واقع گرایی اخلاقی در اندیشه اخلاقی امام خمینی(ره) 153 169 5002831 10.22034/marefatfalsafi.2026.5002831 FA حسین احمدی دکتری - گروه فلسفه مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی (ره) 0000-0002-8209-1860 Journal Article 2025 10 12 In his approach to ethics, Imam Khomeini explains it as a state within the human soul that motivates individuals toward action and deeds. He also introduces the discipline of ethics as a tool for the cultivation of the heart and the recognition of virtues and vices. This study seeks to examine and explain the foundations of Imam Khomeini’s moral realism through a descriptive–analytical method. Imam Khomeini’s moral realism can be explained through several components: belief in the embodiment of deeds, the ontological reality of moral concepts, the reality of the goal of ethics, the intrinsic nature of moral predicates, as well as the intrinsic evilness of lying and the innate-nature (fitrah-based) of morality. Nevertheless, there are certain ambiguities within his theory. For instance, the lack of a clear distinction between the discipline of ethics and moral cultivation may lead to misunderstandings concerning the non-realistic nature of his theory. Furthermore, the need to provide rational arguments for the embodiment of deeds could introduce further ambiguities into his theory. On the other hand, the issues related to the intrinsic evil of lying and how to determine it in specific cases also require further clarification. It is thus essential that these ambiguities be examined and analyzed in order to provide a more comprehensive account of Imam Khomeini’s moral realism. امام خمینی(ره) در نگرش خود به اخلاق، آن را به‌عنوان وضعیتی در نفس انسان تبیین می‌کند که افراد را به اقدام و عمل ترغیب می‌نماید. علم اخلاق را نیز به‌عنوان ابزاری برای تربیت قلب و شناخت فضائل و رذایل معرفی می‌داند. تحقیق حاضر درصدد است تا مبانی واقع‌گرایی اخلاقی امام خمینی(ره) را از طریق روش توصیفی ـ تحلیلی بررسی و تبیین کند. واقع‌گرایی اخلاقی امام خمینی(ره) را می‌توان از طریق چندین مؤلفه تبیین کرد: اعتقاد به تجسد اعمال، وجودی بودن مفاهیم اخلاقی، واقعی بودن هدف اخلاق، ذاتی بودن محمول‌های اخلاقی و همچنین ذاتی بودن قبح دروغ‌گویی و فطری بودن اخلاق. با این وجود، در نظریه ایشان ابهاماتی نیز وجود دارد. به‌عنوان مثال، عدم تفکیک علم اخلاق از تربیت اخلاقی ممکن است منجر به سوءتفاهم‌هایی در خصوص غیرواقع‌گرایانه بودن نظریه ایشان شود. همچنین، نیاز به ارائه دلایل عقلی برای تجسد اعمال می‌تواند ابهاماتی را در نظریه ایشان ایجاد کند. از طرف دیگر، مسائل مربوط به ذاتی بودن قبح دروغ‌گویی و چگونگی تشخیص آن در موارد خاص نیز نیاز به روشنگری‌های بیشتری دارد. این ابهامات ضروری است که در راستای تبیین جامع‌تر واقع‌گرایی اخلاقی امام خمینی(ره) مورد بررسی و تحلیل قرار گیرند. https://marefatfalsafi.nashriyat.ir/sites/marefatfalsafi.nashriyat.ir/files/article-files/5002831-1791015420.pdf