مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی(ره) معرفت فلسفی 1735-4545 8 3 2011 03 21 تشکیک در وجود و بررسى مناقشات نوصدراییان علّامه طباطبائى، آیت‏ اللّه مصباح و آیت‏ اللّه جوادى آملى 37 69 356 FA قاسم پورحسن دانشیار - دانشگاه علامه طباطبایی مهدی قائدشرف دانشجوی دکتری - فلسفه علامه طباطبایی Journal Article 2010 11 11 The concept of “existence”, and the way it is abstracted, is of great import for the theory of existential gradation in Hikmat Muta‘ālyah. Since “existence” is one of secondary intelligibles, it becomes important to know how it occurs and how it is predicated. The main question, then is: what it means to occur and being predicated? What is the situation of the concept of existence as a secondary intelligible? What difference it makes in the discussion of existential gradation if one considered its occurrence as subjective vis-à-vis objective? This article reviews answers by Ayatollah Mesbah and Ayatollah Javadi Amoli to these questions, and examines how they put their marks on their approaches to the issue of existential gradation. The authors prefer arguing for the occurrence of secondary intelligibles by “the existence of the predicate” axiom, and believe that the argument from the concept of existence suffices for establishing gradation, and in this way, some disputes will end. <p>مفهوم «وجود»، و کیفیت انتزاع آن، یکى از مبانى مهم در اثبات مبحث «تشکیک در وجود» در حکمت متعالیه است. از آنجا که «وجود» معقول ثانى فلسفى است، نحوه عروض و اتّصاف معقول‏هاى ثانیه فلسفى در این موضوع اهمیت مى‏یابد. پرسش اصلى مقاله حاضر آن است که: مفهوم «وجود»، که یکى از معقولات ثانیه فلسفى به شمار مى‏رود، از چه نحوه عروض و اتّصافى برخوردار است؟ اساسا، عروض و اتّصاف به چه معناست؟ اگر عروض این دسته از مفاهیم در ذهن باشد، چه نتایجى بر آن مترتّب است و اگر عروض آنها در خارج باشد، چه تأثیرى بر مبحث «تشکیک در وجود» خواهد داشت؟ در آثار آیت‏اللّه مصباح و آیت‏اللّه جوادى آملى، بر اساس پاسخى که به نحوه عروض مفهوم «وجود» داده مى‏شود، طرح مبحث تشکیک نیز تعیّن مى‏یابد. از جمله یافته‏هاى تحقیق حاضر اثبات نحوه عروض معقولات ثانیه فلسفى در خارج از طریق قاعده ثبوت ثابت، بسنده بودن دلیل مبتنى بر مفهوم «وجود» براى اثبات تشکیک، و پایان یافتن برخى مناقشات در این زمینه است.</p> https://marefatfalsafi.nashriyat.ir/sites/marefatfalsafi.nashriyat.ir/files/article-files/2_OP_2.PDF