مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی(ره) معرفت فلسفی 1735-4545 8 2 2011 01 24 بازخوانى انتقادى آموزه قانون طبیعى در حکمت عملى یونان باستان 169 201 345 FA محمدحسین طالبی دانشیار - فلسفه حقوق پژوهشگاه حوزه و دانشگاه 0000-0001-8225-4335 Journal Article 2011 01 01 Scholars of the first period of the ancient Greece used to consider natural law as a universal, eternal, and unique law. It was taken to be the most basic source for deciding about the best criteria for human life. Epistemological problems of the Sophists left a lasting effect on the philosophical ideas of the next generations which led to a debate about the credibility of natural law. Greek philosophers who believed in rational judgments as firm basis for human knowledge defended natural law phenomenon, and Stoics, who had a great role in the development of the debate over natural law, interpreted it as “living according to nature”. The present article has a critical approach to the idea of natural law as depicted in Ancient Greece. The critiques are divided into two categories: a) general critiques which include all ancient Greek philosophers such as: the conceptual ambiguity, uncertainty in the instances, and doubt about the term “natural law” in that period; b) Specific critiques which targets individual thinkers. <p>دانشمندان دوره اوّل یونان باستان قانون طبیعى را قانونى جهان‏شمول، ازلى، و بى‏همتا مى‏دانستند و از آن به عنوان بنیادى‏ترین منبع براى اخذ بهترین معیارهاى زندگى بشر یاد مى‏کردند. مشکلات معرفت‏شناسانه نسل اوّل سوفسطاییان تأثیرى عمیق در آراى فلسفى نسل‏هاى بعدى این نحله گذاشت؛ به طورى که در میان آنان، بر سر مسئله اعتبار قانون طبیعى اختلاف‏نظر پیش آمد. فیلسوفان یونانى که احکام عقل را پایه‏اى ثابت براى معرفت بشر مى‏دانستند، از سرسخت‏ترین حامیان قانون طبیعى در دوره یونان باستان به شمار مى‏آیند. رواقیان که نقش مهمّى در توسعه بحث قانون طبیعى داشتند، مفاد آن را «زیستن بر طبق طبیعت» مى‏دانستند. نوشتار حاضر به بیان انتقاداتى خواهد پرداخت که بر آموزه «قانون طبیعى» در دوره یونان باستان وارد است. این انتقادات در دو دسته جداگانه بیان مى‏شوند: 1) انتقاداتى که در مسئله قانون طبیعى، به طور مشترک، بر همه اندیشمندان دوره یونان باستان وارد است: ابهام مفهومى قانون طبیعى، ابهام مصداقى آن و نیز ابهام در وجه تسمیه آن در حکمت عملى یونان باستان؛ 2) انتقادات نه‏گانه‏اى که به طور مجزّا، به محتواى فکرى برخى از این دانشمندان مربوط است. این گزاره‏ها با عنوان «انتقادات مختص» بیان مى‏شوند.</p> https://marefatfalsafi.nashriyat.ir/sites/marefatfalsafi.nashriyat.ir/files/article-files/8.pdf