<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?><ArticleSet>
                    <Article>
            <Journal>
                <PublisherName>مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی(ره)</PublisherName>
                <JournalTitle>معرفت فلسفی</JournalTitle>
                <Issn>1735-4545</Issn>
                <Volume>4</Volume>
                <Issue>2</Issue>
                <PubDate PubStatus="epublish">
                    <Year>2007</Year>
                    <Month>02</Month>
                    <Day>20</Day>
                </PubDate>
            </Journal>
            <ArticleTitle></ArticleTitle>
            <VernacularTitle>فلسفه سیاست 1؛ (مفهوم شناسی و روش شناسی)</VernacularTitle>
            <FirstPage>11</FirstPage>
            <LastPage>27</LastPage>
            <ELocationID EIdType="pii">329</ELocationID>
            <ELocationID EIdType="doi"></ELocationID>
            <Language>FA</Language>
            <AuthorList>
                        <Author>
            <FirstName>آیت الله محمدتقی</FirstName>
            <LastName>مصباح یزدی</LastName>
            <Affiliation></Affiliation>
            <Identifier Source="ORCID">00000000000000000000</Identifier>
        </Author>
                    </AuthorList>
            <PublicationType>Journal Article</PublicationType>
            <History>
                <PubDate PubStatus="received">
                    <Year>2007</Year>
                    <Month>02</Month>
                    <Day>20</Day>
                </PubDate>
            </History>
            <Abstract></Abstract>
            <OtherAbstract Language="FA">&lt;h2&gt;در گفتوگو با حضرت آیة اللّه محمّدتقی مصباح&lt;/h2&gt;

&lt;p&gt;در هر علمی، تعریف و تبیین مفاهیم امری ضروری است. در این گفتوگو، از مفاهیم رایج در ادبیات فلسفی و سیاسی روز، که جزو فرهنگ عمومی شده، استفاده گردیده است. «فلسفه سیاسی» دارای چند معناست: در یک معنا، جزئی از فلسفه، در معنای دوم «انتولوژی علم»، در معنای سوم «مبادی تصوری و تصدیقی علم»، و در معنای چهارم عبارت است از: نظر ثانوی نسبت به این علم، و خود علم را موضوع تحقیق قرار دادن. مسائلی که در علوم سیاسی ـ و نه علم سیاسی ـ مطرح می شود قواعدی کلی دارد که جزو مبادی اند، نه خود علوم. علوم سیاسی موضوع و روش خاصی دارد و بر اساس آن روش، باید مسائل مزبور حل شود. به مجموعه مقدّماتی که مبادی علمی را اثبات کند، فلسفه آن علم گفته می شود. «فلسفه سیاسی اسلام» یعنی مبادی مسائل و مبادی علم سیاست که با عقل اثبات می شود. اسلامی بودن آن به یکی از سه دلیل است: یا موضوع خود را از نقل می گیرد، یا فیلسوفان اسلامی این مسائل را مطرح کرده اند، و یا فلسفه ای است که می تواند افکار اسلامی را اثبات کند. اگر اثبات مبادی به کمک وحی باشد، آن را «کلام سیاسی» گویند.&lt;/p&gt;
</OtherAbstract>
            <ObjectList>
                            <Object Type="keyword">
                <Param Name="value">علم سیاست</Param>
            </Object>
                        <Object Type="keyword">
                <Param Name="value">فلسفه سیاسی</Param>
            </Object>
                        <Object Type="keyword">
                <Param Name="value">فلسفه سیاسی اسلام</Param>
            </Object>
                        <Object Type="keyword">
                <Param Name="value">کلام سیاسی</Param>
            </Object>
                        <Object Type="keyword">
                <Param Name="value">مبادی تصوری</Param>
            </Object>
                        <Object Type="keyword">
                <Param Name="value">مبادی تصدیقی</Param>
            </Object>
                        </ObjectList>
                    </Article>
    </ArticleSet>
