<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?><ArticleSet>
                    <Article>
            <Journal>
                <PublisherName>مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی(ره)</PublisherName>
                <JournalTitle>معرفت فلسفی</JournalTitle>
                <Issn>1735-4545</Issn>
                <Volume>21</Volume>
                <Issue>1</Issue>
                <PubDate PubStatus="epublish">
                    <Year>2023</Year>
                    <Month>11</Month>
                    <Day>29</Day>
                </PubDate>
            </Journal>
            <ArticleTitle></ArticleTitle>
            <VernacularTitle>بررسی معانی حرفیه در فلسفه و اصول و دلالت‌های آن </VernacularTitle>
            <FirstPage>47</FirstPage>
            <LastPage>56</LastPage>
            <ELocationID EIdType="pii">3118</ELocationID>
            <ELocationID EIdType="doi"></ELocationID>
            <Language>FA</Language>
            <AuthorList>
                        <Author>
            <FirstName>حسن</FirstName>
            <LastName>معلمی</LastName>
            <Affiliation>استاد - دانشگاه باقرالعلوم  (ع)</Affiliation>
            <Identifier Source="ORCID">0009-0001-3446-5717</Identifier>
        </Author>
                    </AuthorList>
            <PublicationType>Journal Article</PublicationType>
            <History>
                <PubDate PubStatus="received">
                    <Year>2023</Year>
                    <Month>04</Month>
                    <Day>24</Day>
                </PubDate>
            </History>
            <Abstract></Abstract>
            <OtherAbstract Language="FA">&lt;p&gt;یکی از مباحث مهم در فلسفه و اصول معانی حرفیه و یا انتزاعی است که دیدگاه های مختلفی در باب آنها وجود دارد و به لحاظ ارتباط تنگاتنگ مباحث فلسفی و اصولی آن و بازتاب های هر دو در فلسفه و اصول ضرورت دارد که با نگاه عقلی به این مسئله پرداخته شود و مسئله مهم در بحث اصولی آن جزئی و یا کلی بودن معانی حروف و امکان تقیید و عدم آن است و در فلسفه علاوه بر کلیت مسئله ماهیت داشتن یا نداشتن آنهاست، در این مقاله روشن می شود که قول به جزئیت معانی حرفیه ناتمام است و حق آن است که معانی حرفیه کلی وضع در آنها عام و موضوع له عام است و دلیل بعضی از اصولیین مخدوش است و نیز در فلسفه هیچ منعی ندارد که معانی ربطی و حرفی دارای ماهیت باشند و ماهیت آنها عین وجود آنها باشد و حقیقتی باشند نه ساخته ذهن ما و نفی ماهیت از وجود رابط مورد قبول نیست.&lt;/p&gt;
</OtherAbstract>
            <ObjectList>
                            <Object Type="keyword">
                <Param Name="value">وجود رابط</Param>
            </Object>
                        <Object Type="keyword">
                <Param Name="value">نفی ماهیت از وجود رابط و نقد آن</Param>
            </Object>
                        <Object Type="keyword">
                <Param Name="value">معانی اسمیه</Param>
            </Object>
                        <Object Type="keyword">
                <Param Name="value">معانی حرفیه</Param>
            </Object>
                        </ObjectList>
            <ArchiveCopySource DocType="pdf">https://marefatfalsafi.nashriyat.ir/sites/marefatfalsafi.nashriyat.ir/files/article-files/3_36.pdf</ArchiveCopySource>        </Article>
    </ArticleSet>
