<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?><ArticleSet>
                    <Article>
            <Journal>
                <PublisherName>مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی(ره)</PublisherName>
                <JournalTitle>معرفت فلسفی</JournalTitle>
                <Issn>1735-4545</Issn>
                <Volume>16</Volume>
                <Issue>4</Issue>
                <PubDate PubStatus="epublish">
                    <Year>2019</Year>
                    <Month>07</Month>
                    <Day>17</Day>
                </PubDate>
            </Journal>
            <ArticleTitle></ArticleTitle>
            <VernacularTitle>بررسی تقسیم موجود به مجرد و مادی در فلسفه و تعریف آنها</VernacularTitle>
            <FirstPage>27</FirstPage>
            <LastPage>42</LastPage>
            <ELocationID EIdType="pii">2719</ELocationID>
            <ELocationID EIdType="doi"></ELocationID>
            <Language>FA</Language>
            <AuthorList>
                        <Author>
            <FirstName>یحیی</FirstName>
            <LastName>نورمحمدی نجف آبادی</LastName>
            <Affiliation>استادیار - گروه معارف اسلامی - دانشگاه ملایر</Affiliation>
            <Identifier Source="ORCID">0000000244974769</Identifier>
        </Author>
                    </AuthorList>
            <PublicationType>Journal Article</PublicationType>
            <History>
                <PubDate PubStatus="received">
                    <Year>2018</Year>
                    <Month>08</Month>
                    <Day>10</Day>
                </PubDate>
            </History>
            <Abstract></Abstract>
            <OtherAbstract Language="FA">&lt;p&gt;حوزه های مختلفی مانند باورهای مذهبی، نظریات طبیعی و کیهان شناختی، و حوزه اندیشه ورزی درباره مسائل هستی شناسی و شناخت شناسی را می توان زمینه های تاریخی تقسیم موجود به مجرد و مادی دانست. اگرچه فیلسوفان ملطی و الئائی آغازگر فلسفی این تقسیم بودند، اما افلاطون و ارسطو به صورت برجسته و با شاخص های معین این تقسیم را مطرح ساختند. این روند به صورت تکاملی در طول تاریخ فلسفه تداوم داشت و همراه با تحولات در سایر موضوعات فلسفی، تحولاتی نیز در شاخص های تفکیک کننده موجود مجرد از مادی صورت گرفت. در طول تاریخ، فیلسوفان معیارها و ویژگی های متعددی را برای جداسازی موجود مادی از مجرد مطرح ساخته اند؛ صفاتی مانند امتداد، حیِّز، مکان و وضع داشتن، قابل انقسام بودن، قابل ادراک و اشاره حسی بودن، ماده داشتن و علم داشتن. برخی از این معیارها به تفاوت موجود مادی با موجود عقلی بازمی گردد نه تفاوت مجرد و مادی؛ برخی نیز دارای اشکال است، اما برخی را می توان با انجام اصلاحات یا بدون آن پذیرفت.&lt;/p&gt;
</OtherAbstract>
            <ObjectList>
                            <Object Type="keyword">
                <Param Name="value">فلسفه</Param>
            </Object>
                        <Object Type="keyword">
                <Param Name="value">مادی</Param>
            </Object>
                        <Object Type="keyword">
                <Param Name="value">مجرد</Param>
            </Object>
                        <Object Type="keyword">
                <Param Name="value">هیولا</Param>
            </Object>
                        <Object Type="keyword">
                <Param Name="value">جسم</Param>
            </Object>
                        </ObjectList>
            <ArchiveCopySource DocType="pdf">https://marefatfalsafi.nashriyat.ir/sites/marefatfalsafi.nashriyat.ir/files/article-files/2_19.pdf</ArchiveCopySource>        </Article>
    </ArticleSet>
