مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی(ره) معرفت فلسفی 1735-4545 14 4 2017 07 10 بررسى دیدگاه هایدگر درباره ماهیت تفکر و فلسفه 97 109 2592 FA امین رضا عابدی نژاد داورانی دکتری - فلسفه تطبیقی مؤسسه Journal Article 2016 08 15 To know the nature of thought and philosophy in Heidegger’s view, in the present article we have firstly distinguished between thought and philosophy. The subject of philosophy is existent and the subject of thought is existence. Unlike the existent, existence is not something presupposed and imagined. The thought is reminding the existence. Existence escapes from us on the one hand, and we are neglecting it on the other hand. Neglecting existence in the philosophy has misled it. The existent is the veil for the existence on the one hand, and it is the sign for it on the other hand. For thinking, we must approach the existent, but how is it possible? The only way to existence is “Dasein”. The fear- consciousness characteristic of Dasein is the condition for non-existence. When non-existence dominates Dasein, existence comes in and we become reminded of existence. Of course, existence is related to us even when we neglect it. In the light of the relationship of existence with human being, the essence of philosophy, the nature of the man, the essence of art and the essence of technique are established. At the end of the article, we review and investigate Heidegger’s views. <p>در این مقاله براى شناخت چیستى تفکر و فلسفه از نظر هایدگر، ابتدا به تمایز میان تفکر و فلسفه اشاره شده است. موضوع فلسفه موجود است و موضوع تفکر، وجود. وجود به خلاف موجود امرى پیش نهاده و تصورشده نیست. تفکر، تذکر نسبت به وجود و یادآورى آن است. وجود از سویى از ما مى گریزد و از سوى دیگر ما از او غافلیم. غفلت از وجود در فلسفه، آن را دچار انحراف ساخته است. موجود از سویى حجاب وجود و از سوى دیگر نشانه آن است. براى تفکر باید به وجود نزدیک شویم؛ اما این امر چگونه ممکن است؟ تنها دروازه گشوده به سوى وجود، دازاین است. ویژگى ترس آگاهى دازاین، شرط عدمیدن عدم است. هنگامى که عدم بر دازاین ظهور مى یابد، هستى مى هستد و ما به وجود، تذکر مى یابیم. البته وجود حتى در حال غفلت از آن با ما نسبتى دارد. در پرتو نسبتى که وجود با انسان دارد، ذات فلسفه، ماهیت انسان، ذات هنر و ذات تکنیک تقرر مى یابند. در پایان مقاله به نقد و بررسى آراى هایدگر مى پردازیم. &nbsp;</p> https://marefatfalsafi.nashriyat.ir/sites/marefatfalsafi.nashriyat.ir/files/article-files/6_11.PDF