مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی(ره) معرفت فلسفی 1735-4545 9 2 2012 01 02 ارزش معرفت‏ شناختى علم حضورى 11 32 2356 FA محمد سربخشی دانشیار - مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی (ره) 0000-0002-0670-0070 Journal Article 2011 07 02 In the domain of epistemology, being true and corresponding to reality are considered as the criteria for epistemological value. Despite alternative views, there is a consensus among Muslim philosophers on this. Scrutinizing this issue, one recognizes that this criterion is only applicable to knowledge by representation (al-‘ilm al-husuli). This runs counter to the fact that knowledge has a general meaning in the tradition of Islamic epistemology, and includes knowledge by presence (al-‘ilm al-huduri) too. Hence, the question arises as to whether knowledge by presence has any epistemological value; and if yes, how this criterion is applicable to this type of knowledge. The author tries to suggest a new interpretation of epistemological value, so that it incorporates knowledge by presence. According to this new meaning, being truly representational is a general criterion, and being self-representational is a specific criterion for epistemological value. Knowledge by presence is epistemologically valuable because it is self-representational. On this footing, the author discusses new requisites for epistemological value. <p>در قلمرو معرفت‏شناسى، حقیقت داشتن و مطابقت با واقع را ملاک ارزش معرفت‏شناختى معرفى مى‏کنند. گرچه دیدگاه‏هاى دیگرى نیز در این‏باره مطرح‏اند، آنچه بین فیلسوفان مسلمان به منزله ملاک پذیرفته شده، همین است. دقت در این معنا نشان مى‏دهد این ملاک را تنها درباره علوم حصولى مى‏توان به کار گرفت. از سوى دیگر، علم در معرفت‏شناسى اسلامى به معناى عامى به کار مى‏رود؛ به گونه‏اى که علم حضورى را نیز دربر مى‏گیرد. پرسشى که پدید مى‏آید این است: آیا علم حضورى نیز ارزش معرفت‏شناختى دارد، یا خیر؟ اگر پاسخ این پرسش مثبت باشد، چگونه مى‏توان ملاک مزبور را بر علم حضورى تطبیق کرد؟ در این مقاله کوشیده‏ایم با ارائه معنایى جدید از ارزش معرفت‏شناختى، علم حضورى را نیز در دایره ارزش‏گذارى‏هاى معرفت‏شناختى وارد کنیم. بر پایه این معنا واقع‏نمایى به طور عام و خودنمایى به طور خاص، ملاک ارزش معرفت‏شناختى معرفى شده و علم حضورى به دلیل خودنما بودن، از نظر معرفتى ارزشمند تلقّى شده است. بر پایه این معنا، لوازمى جدید براى ارزش معرفتى مطرح مى‏شود که در متن مقاله بدانها مى‏پردازیم.</p> https://marefatfalsafi.nashriyat.ir/sites/marefatfalsafi.nashriyat.ir/files/article-files/1_OP_0.PDF