<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?><ArticleSet>
                    <Article>
            <Journal>
                <PublisherName>مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی(ره)</PublisherName>
                <JournalTitle>معرفت فلسفی</JournalTitle>
                <Issn>1735-4545</Issn>
                <Volume>6</Volume>
                <Issue>2</Issue>
                <PubDate PubStatus="epublish">
                    <Year>2009</Year>
                    <Month>02</Month>
                    <Day>19</Day>
                </PubDate>
            </Journal>
            <ArticleTitle></ArticleTitle>
            <VernacularTitle>علم و ادراک و نحوه تشکیل آن</VernacularTitle>
            <FirstPage>131</FirstPage>
            <LastPage>163</LastPage>
            <ELocationID EIdType="pii">2321</ELocationID>
            <ELocationID EIdType="doi"></ELocationID>
            <Language>FA</Language>
            <AuthorList>
                        <Author>
            <FirstName>غلامرضا</FirstName>
            <LastName>فدایی</LastName>
            <Affiliation></Affiliation>
            <Identifier Source="ORCID"></Identifier>
        </Author>
                    </AuthorList>
            <PublicationType>Journal Article</PublicationType>
            <History>
                <PubDate PubStatus="received">
                    <Year>2009</Year>
                    <Month>03</Month>
                    <Day>12</Day>
                </PubDate>
            </History>
            <Abstract></Abstract>
            <OtherAbstract Language="FA">&lt;p&gt;این مقاله با قبول موجودات جهان به عنوان موجودات عینی و واقعی و با قبول اینکه اشیا در فردیت خویش دارای تشخّص و تعیّن هستند و به عنوان اموری خارجی قلمداد می‏شوند، و همچنین با قبول اینکه آنچه ما ادراک می‏کنیم همانی است که در خارج وجود دارد، به تبیین مراحل ادراک و ایجاد علم می‏پردازد. این مقاله شناخت واقعیت را متشکّل از پنج مرحله می‏داند که دو مرحله اول آن فارغ از هرگونه توصیف شناخت‏شناسی (معرفت) است و مقدّم بر تلاش ذهن برای استخدام کلمات و صفات برای توصیف ویژگی‏های نوعی واقعیات است. در واقع، آن چیزی که در اولین برخوردهای انسان با جهان مطرح می‏شود صِرف موجودیت شی‏ء (پدیده) و این‏همانی آنچه با علم حضوری ادراک شده با واقعیت خارجی است. حضور اولیه موجودات خارجی در نزد نفس، همانند زمانی است که انسان هنوز زبانی را جز زبان اشاره نیاموخته است؛ ولی قطعا واقعیت خارجی را می‏شناسد. در مرحله بعد، نام‏گذاری و سپس طبقه‏بندی برای سهولتِ بازیابی مطرح می‏شود. زبان و منطق، در این مرحله جای می‏گیرند. &amp;nbsp;&lt;/p&gt;
</OtherAbstract>
            <ObjectList>
                            <Object Type="keyword">
                <Param Name="value">معرفت</Param>
            </Object>
                        <Object Type="keyword">
                <Param Name="value">ادراک</Param>
            </Object>
                        <Object Type="keyword">
                <Param Name="value">حضور</Param>
            </Object>
                        <Object Type="keyword">
                <Param Name="value">علم</Param>
            </Object>
                        <Object Type="keyword">
                <Param Name="value">تصور</Param>
            </Object>
                        <Object Type="keyword">
                <Param Name="value">انطباع</Param>
            </Object>
                        <Object Type="keyword">
                <Param Name="value">هستی‏ شناختی</Param>
            </Object>
                        <Object Type="keyword">
                <Param Name="value">شناخت‏شناسی.</Param>
            </Object>
                        </ObjectList>
                    </Article>
    </ArticleSet>
