@article {
author = {, Shahaboddin},
title = {ابن‌سينا و گستره علم الهى},
journal = {معرفت فلسفی 19، بهار 1387},
volume = {5},
number = {3},
pages = {193-212},
year  = {2008},
publisher = {Imam Khomeini Educational and Research Institute},
issn = {1735-4545},
eissn = {2980-8294},
doi = {},
abstract = {},
keywords = {},
title_fa = {ابن‌سينا و گستره علم الهى},
abstract_fa ={در نظر ابن‏سینا، باری تعالی به همه اشیا، خواه جزئی باشند یا کلی، پیش از حدوث آنها علم دارد. این علم لازمه علم ذات به ذات بوده و از طریق علل و به سبب ارتسام صور موجودات در ذات، به آنها تعلّق گرفته است. طرح نظریه ارتسام در علم الهی انتقادهای فراوان فلاسفه و متکلّمان را به دنبال داشته است. این کوشش نشان مى‏دهد ابن‏سینا خود از چنان ایرادهایی که بر یک قرائت اولیه از نظریه ارتسام وارد کرده‏اند، آگاه بوده است. او مى‏کوشد ارتسام را چنان توضیح دهد که نتیجه آن تأثّر ذات از غیر نباشد. در این نوشته، ضمن مرور بر دیدگاه‏های ابن‏سینا، نظر وی در عرصه مفهوم صحیح «ارتسام» بررسی مى‏گردد.
},
keywords_fa = {علم، ذات، ذهن، ارتسام، علم الهى، ابن‌سينا، ملّاصدرا. ,},
url = {https://marefatfalsafi.nashriyat.ir/node/2314},
eprint = {}
}